تبلیغات
بچه های ورودی 91 نقشه برداری دانشگاه تبریز

بچه های ورودی 91 نقشه برداری دانشگاه تبریز
جایی برای احساس تفاوت (عجب شعاریه...!) 
قالب وبلاگ
لینک های مفید

در هر كندویی در هر گوشه از دنیا وقتی تعداد زنبورهای ماده را به نر تقسیم می كنیم به یک عدد ثابت می رسیم: 1.618 این عدد رمز طبیعت است که به "نسبت طلایی" مشهور است. یونانی ها این نسبت را با حرف "فی" نشان می‌دهند و آن را به عنوان "نسبت الهی"  می شناسند.

فی در جهان طبیعت مثل رگه های درخشانی از یک امضاء نامریی از طرف خدا می درخشد:

شاخ و برگ  درخت ها به صورت تصادفی در جهات مختلف رشد نمی کنند‫. اندازه گیری زاویه شاخه ها نشان می دهد که در الگوی رشد آن ها، نظمی شبیه دنباله فیبوناچی و نسبت طلایی وجود دارد. درختان با پیروی از این نوع الگوی رشد، قادرند درصد بیشتری از نور خورشید را جذب کنند.

دانه های آفتابگردان به شكل مارپیچ هایی روبروی هم رشد می كنند. نسبت قطر هر مارپیچ به مارپیچ بعدی 1.618 است.

این نسبت در بدن انسان ها هم هست؛ اگر فاصله سر تا زمین را تقسیم بر فاصله ی شكم تا زمین کنیم، به 1.618 می رسیم. نسبت طول بزرگترین استخوان انگشت دست به طول استخوان متوسط برابر نسبت طلایی است؛ نسبت طول استخوان متوسط به استخوان کوچک هم همینطور. نسبت طول رشته ی DNA به عرض آن هم چیزی نزدیک به همان عدد فی است.

د‌رصورتی‌که تعدادی مربع با بُعدهایِ برابر با اعداد فیبوناچی رسم کنیم و خطی را در راستای قطر هر یک از مربع‌ها امتداد بدهیم،  مارپیچ فیبوناچی شکل خواهد گرفت که همان مارپیچ صدف های نوتیلوس و حلزون ها ست.

گردبادها و منظومه ها در مسیری مشابه با مارپیچ فیبوناچی حرکت می کنند.نسبت قطر مارپیچ بزرگتر به مارپیچ کوچکتر در یک گردباد برابر با 1.618 است. در کهکشان ها هم نسبت قطر مارپیچ بزرگتر به مارپیچ کوچکترهمان عدد شگفت انگیز فی است.

وقتی که سنگ هاى آسمانى با سطح زمین برخورد مى کنند، مسیرى شبیه مارپیچ فیبوناچی را طى مى کنند. عنکبوت ها شبکه تارهاى خودشان را براساس الگویی شبیه به مارپیچ فیبوناچی می تنند. میوه های درخت کاج، موج هاى اقیانوس ها، سرخس ها، شاخ جانوران و چیدمان گل های مروارید همگی از الگوی منحنی های این مارپیچ مرموز تبعیت می کنند.

اگر مارپیچ فیبوناچی را کامل رسم کنیم به مارپیچی می رسیم که ابتدا و انتهای آن نامعلوم است، این مارپیچ از هر دو طرف تا بی نهایت پیش می رود و هرگز به آخر نمی رسد.

من نمی دانم 1.618 لابلای مارپیچ های آفتابگردان و انحنای ظریف میوه های کاج چه می کند و حضورش به دنبال کدام اسم رمز الهی است اما فکر می کنم دو بی نهایتی که مارپیچ فیبوناچی در آن جا خوش کرده بسیار شبیه سرنوشت آدم هاست که بین دو بی نهایت هستی گم شده اند؛ بین یک آغاز و یک پایان…



[ پنجشنبه 25 آبان 1391 ] [ 10:27 ب.ظ ] [ پریسا ولی زاده ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

سلام
ما تعدادی از دانشجویان مهندسی عمران نقشه برداری دانشگاه تبریز هستیم.هدف از ایجاد این وبلاگ ارایه ی مطالب مفید برای بازدیدکنندگان و دانشجویان عزیز (به خصوص همکلاسی های خودمون ) می باشد.امیدواریم لحظات خوبی رو در این وبلاگ تجربه کنین...
لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :